Coldplay staat op een kruispunt. Bij zijn enige Belgische concert, zaterdagavond in het Sportpaleis, deed de Britse groep de songs van het recente album Viva la vida boven zichzelf uitgroeien, maar zorgde de zoektocht naar vernieuwing ook voor schoonheidsfoutjes. Zat een soms slecht bij stem zijnde Chris Martin daar voor iets tussen?
Met 'Viva la vida or death and all his friends' maakte Coldplay eerder dit jaar een bescheiden bocht. Halve songs, vreemde intermezzo’s en geflirt met onverwachte genres hadden een groot publiek kunnen afschrikken, maar deden dat niet: concerttickets vlogen wereldwijd de deur uit, nieuwe songs als 'Violet hill' vonden vlot hun plaatsje in de lange rij Coldplay-hits.

Stem niet gesmeerd

Het Antwerpse concert blijkt het laatste van één luik van deze tournee, en dat is er in het Sportpaleis aan te horen. Vooral in het eerste halfuur krijgt Chris Martin zijn stem niet gesmeerd, en daaronder lijden vroege favorieten als 'Clocks' en 'In my place'. Een mechanisch 'Speed of sound' doet vrezen dat het deze avond niet meer goed komt.
Bij 'Cemeteries of London', een in Coldplay-jasje gestoken folksong, keert het tij. Visueel ondersteund door grote lichtballen – waarop abstracte visuals en podiumbeelden worden geprojecteerd – toont de song de weg naar '42' en 'Lost', nog nieuwkomers die laten horen hoe deze groep vandaag experimenteert met structuur. Een stuk sterker dan 'Fix you', waarin het publiek beter zingt dan Martin en de altijd prominente gitaar van Jonny Buckland een hoofdrol opeist.

Molenwiekend

“Ongelofelijk”, roept de zanger uit. Het wordt zijn favoriete woord van een avond waarin Martin het moeizaam halen van hoge noten compenseert door molenwiekend podiumgedrag en intermezzo’s die de groep dicht bij het publiek brengen.
Op de catwalk maken hybride techno-versies van 'God put a smile on your face' en 'Talk' vooral duidelijk dat een groep als Bloc Party zich hierin beter thuis voelt. Op een tribune tussen de fans steekt de groep wat later The Scientist in een folky kleedje en zingt drummer Will Champion 'Death will never conquer'.

Totale euforie

Onvergetelijke of “ongelofelijke” momenten zijn het niet, en toch kan de groep voor Antwerpen weinig fout doen. Met nieuwe single 'Viva la vida' ruist zelfs even een totale euforie door het Sportpaleis: de song groeit hier uit tot een hymne die straks ook op voetbaltribunes 'Seven nation army' van The White Stripes van de troon kan stoten.
Dat hetzelfde liedje wat later – op tape – ook in een niet te pruimen house-versie het Sportpaleis teistert, doet de twijfel opnieuw toeslaan, en bewijst dat Coldplay zoekende is. Als de groep op zijn pad naar vernieuwing geen verkeerde afslag neemt, moet zijn beste moment nog komen.

Primeur in de bissen

De in de bissen in primeur voorgestelde, nieuwe song 'Glass of water' geeft hoop: het is een behoorlijk ruige song met nét voldoende herkenbare Coldplay-elementen, die het viertal al in november wil uitbrengen, een half jaar na de release van dat vorige album. De zoektocht naar vernieuwing duldt geen pauzes.

Gazet van Antwerpen - 6 Oktober 2008